سلام.من تقریبا دوازده سال پیش از همسر اولم جداشدم و متاسفانه علی رغم تلاش فراوان به علت اشتباه خودم نتونستم حضانت پسرم رو پس بگیرم. اون زمان پسرم پنج سال داشت. همسر سابقم خیلی سریع ازدواج کردن و خیلی زود یک فرزند به دنیا آوردن. بنده تا ۱۰ سالگی پسرم ایشون رو ملاقات میکردم ولی متاسفانه هر وقت که من به ملاقات پسرم میرفتم در منزلشان ناراحتی پیش میامده و به همین دلیل پسرم با اصرار از من خواست که به دیدنش نرم. خلاصه اینکه جدیدا بعد از هفت سال پسرم رو دیدم. متاسفانه برادر پسرم دچار اتیسم هستن و الان ده سالشونه و حرف نمیزنن. پسر من بسیار پسر آرامی بود و الان هم که بعد هفت سال ایشون رو دیدم همچنان آرام و خونگرم هستن ولی متاسفانه مطلع شدم که از پنج سال پیش ایشون رو هم تحت درمان روانپزشک قرار دادن و مدعی هستن که مشکل بای پولار یا دوقطبی دارن و روزانه هشت عدد باید قرص بخورن و حرکاتش و حرف زدنشون بسیار کند و عجیب شده. ناگفته نماند چون پدر من مشکل بیماری دوقطبی دارن همسر اولم همیشه ترس شدیدی داشتن که این بیماری به فرزندمون به ارث برسه. من احساس میکنم به علت وجود یک فرزند اوتیستیک و نیز این ترس بیجا اطلاعات درستی به دکترهای پسرم ندادن و پسرم مشکل دوقطبی نداره. چون پدر من یک دوقطبی واقعی و حاد هستش که همه علایم رو داره ولی من اصلا در پسرم این علائم رو نمیبینم. چیزی که خیلی بارزه در رفتار ایشون اضطراب و استرس زیاده. ترس از انجام نشدن به موقع و صحیح کارها. آیا میتونین لطف کنین و منو کمک کنید و بفرمایین چه باید کرد.